سلاااام به رفیق هوشیار خودم!
شاید تا حالا با خودت گفته باشی که، اصلاً چرا خدا ما رو آفریده و ما چرا مجبوریم تو این دنیا، با این همه سختی زندگی کنیم؛ یا اینکه با خودت بگی، کاش اصلاً به دنیا نمیاومدم! اونطوری هم از دست احکام الهی راحت بودم و هم از مشکلاتی که ممکنِ الان یا چند وقت دیگه در گیرش بشیم در امان بودم و یا اصلاً علت وجود من در این دنیا چیه و من با خودم تو این جهان ماده چند چندم؟؟؟؟؟؟
خب اول از همه، بیا کلِ این دنیا و اتفاقاتش رو یک مسابقه در نظر بگیریم که اون طرف خط پایانش، آخرت ماست:
_حالا به من بگو که از نظر تو، بیشتر باید به مسابقه فکر کنیم یا جایزه؟ یعنی:( به تلاش برای برنده شدن یا اینکه جایزه چیه؟)
همینقدر که شما بیاید داخل این مسابقه و بدانید کسانی که شما را در این مسابقه یاری میدهند و به شما راه برنده شدن را نشان میدهند، چقدر انسان های دانشمند و حکیمی هستند (امامان و پیامبران) برای شما کافی است.
حتی اگر دقیقاً هم نفهمید جایزه چیست.
برای مثال فکر کنید عده ای از مردم در صفی هستند و ظرفی در دستشان است و شما بدون پرسیدن در مورد چرایی شرکت در این صف، در همان صف میایستید و مطمئنید هرچه که قرار است داخل این ظرف ها بریزند، بودنش بهتر از نبودنش است.
امام صادق (علیه السلام) به ابن ابی العوجا که فردی به شدت مادیگرا بوده میگویند: «اگر قیامتی نباشد که نه ما ضرر کردیم و نه شما و هر دوی ما از این دنیا بهره خود را میبریم، اما اگر قیامت باشد شما ضرر کرده اید.» خلاصه داستان اینکه اگر در صف بایستید، و چیزی گیرتان نیاید، شما ضرر نکردید اما اگر واقعا به افراد داخل صف چیزی بدهند چه؟ آنوقت است کسی که در این صف شرکت نکرده حسرت خواهد خورد.
اما اینجا 13 تفاوت اساسی میان مسابقات دنیوی و اخروی را بررسی میکنیم:
1_مسابقه همگانی، همه جایی
یعنی این مسابقه، هیچگونه شرایط خاص ثبت نام از جمله (سنی، جنسی، وزنی، سلامت ظاهری و جسمی، علمی، ملیتی-قارهای، زمانی و یا مکانی خاصی) ندارد.
یعنی در حالت کلی، انجام هر کاری اگر در راستای رضایت خداوند و با نیت جلب رضای خدا باشد، جزئی از مسابقه است و برایش پاداش ثبت میشود. (مگر داریم از این مسابقه ساده تر!؟)
2_زحمت گوارا
-ابتدا باید بدانید که اگر برای چیزی زحمتی نکشید، لذتی هم در به دست آوردنش احساس نمیکنید.
فرض کنید میخواهید در یک مسابقه شرکت کنید. شما برای پیروزی در آن وقت میگذارید و کارهایتان را بر اساس آن برنامه ریزی میکنید. همچنین، هرچه مربیتان به شما بگوید با دل و جان قبول می کنید و میدانید که او بهترین ها را برای شما میخواهد.
پس اگر در مسابقه الهی هم شرکت کردید، باید کارهایتان را بر اساس آن مرتب کنید و به دستورات مربیان مسابقه که همان خدا و فرستاده هایش هستند عمل کنید.
حال آنکه این مسابقه آنقدر مربیان عادلی دارد که به شما جز به اندازه توانتان تکلیف نمیدهند و مصداق آن در آیه زیر کاملاً مشهود است:
لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا(مونون-62): «خداوند هیچکس را تکلیف نمیدهد مگر به اندازه توانش.»
3_جایزه همگانی، حتی برای نفرات غیر اول
اما یک خبرِ خوب تو به اندازه تلاشت در این مسابقه برندهای تو میتونی با کمترین زحمت بزرگترین جایزه رو به دست بیاری.
این زحمت میتواند کمک به اندازه هزار تومن برای ساخت مسجد باشد و یا صدقه به فقیر و حتی اگر هم امکان کمک مالی ندارید با خوشرویی و گفتن خدا برایت بسازد این جایزه را معادل سازی کنید.
وَ إِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغاءَ رَحْمَةٍ مِنْ رَبِّکَ تَرْجُوها فَقُلْ لَهُمْ قَوْلاً مَيْسُوراً(اسراء_28):
چنانچه بدلیل فقر و امیدواری به لطف خدا فعلاً از آنها روی می گردانی ، باگفتار خوش و نرم با آنها سخن بگو
4_جایزه قبل از پایان مسابقه
یک فرق بسیار مهم میان مسابقات بشری و الهی، این است که در مسابقات دنیوی تا قبل از خط پایان به کسی جایزه تعلق نمیگیرد اما خدا در اسلام میفرماید این مسابقه طوری است که در حین مسابقه نیز به تو جایزه میدهند.
انسانها هرچه مومنتر، انسانتر و آرامترند.
انسان های مومنی که اعتقاد و ایمان قلبی به وجود خدا دارند خدا ترسند و فایده خدا ترس بودن عبارت است از: مورد اعتماد مردم بودن زیرا مردم میدانند کسی که از خدا بترسد حق کسی را ضایع نکرده و مال کسی را نمیخورد.
5_مسابقه و ایمان به غیب
یعنی هرچه ایمان به غیب تو بیشتر باشد، تحمل تو در برابر آزمون های الهی نیز بیشتر است.
سابِقُوا إِلي مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُها کَعَرْضِ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ ذلِکَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظيمِ(حدید_21): به سوی آمرزش پروردگارتان بشتابید و به راه بهشتی که عرضش به قدر پهنای آسمان و زمین است و برای اهل ایمان به خدا و پیمبرانش مهیّا گردیده. این فضل خداست که به هر کس خواهد عطا میکند و خدا دارای فضل و کرم بسیار عظیم است
منظور از این آیه این است که تو با وجود اینکه، آن دنیا و بهشت را ندیدهای اما به وعدهای که خداوند داده است ایمان داری.
6_مسابقه بی مقایسه نداریم
چگونه مقایسه کنیم که به آرامش برسیم؟ در امور دنیوی به پایین دستتر از خودمان نگاه کنیم مثلاً کسی که خونهاش از ما کوچکتر است یا اصلاً خانه ای ندارد زیرا این امر باعث شکرگذاری از خداوند میشود.
در آخرت نیز به بالا دستتر از خودمان نگاه کنیم، مثلاً کسی که همیشه نمازهایش را سره وقت میخواند یا حجاب کاملتری دارد.
اما اگر برعکس این راه حل عمل کنیم، یعنی در امور دنیوی به بالا دست خود نگاه کنیم و در امور اخروی به پایین دست خود نگاه کنیم، باعث میشود در وسط مسابقه از خدا دلسرد شویم و یا مغرور شویم و این غرور هم باعث میشود در مسابقه بازنده شویم.
یَا أَیُّهَا النَّاسُ طُوبَی لِمَنْ شَغَلَهُ عَیْبُهُ عَنْ عُیُوبِ النَّاسِ وَ طُوبَی لِمَنْ لَزِمَ بَیْتَهُ وَ أَکَلَ قُوتَهُ وَ اشْتَغَلَ بِطَاعَهِ رَبِّهِ وَ بَکَی عَلَی خَطِیئَتِهِ فَکَانَ مِنْ نَفْسِهِ فِی شُغُلٍ وَ النَّاسُ مِنْهُ فِی رَاحَهٍ(نهج البلاغه_ص255): (اى مردم، خوشا كسى كه پرداختن به عيب خود او را از عيب ديگر مردم بازمى دارد و خوشا كسى كه در خانه اش بماند و روزى خود بخورد و به طاعت پروردگارش مشغول باشد و بر گناهان خود بگريد. چنين كسى، هم به كار خود پرداخته و هم مردم از او آسوده اند)
7_در مسابقه الهی هم مسابقه تیمی داریم و هم انفرادی
در مسابقات تیمی دنیوی به جایگاهی که مربی برایت انتخاب میکند راضی هستی حالا چه دروازهبان باشی چه دفاع یا حمله و حتی اگر روی نیمکت باشی به مربی اعتماد داری و گله نمیکنی و این رابطه در مسابقات تیمی الهی هم وجود دارد و خدا هم برای ما جایگاهی مشخص کرده است و آن کسی هم که روی نیمکت نشسته است و جایزه ای هم دریافت نمیکند راضی است و اعتراض نمیکند زیرا به مربی اعتماد دارد.
8_دوپینگ ممنوع
پشت سر گذاشتن حریف: آری
حذف رقیب: خیر
دوپینگ در مسابقات الهی چگونه است؟ مثلاً با پول حرام بخواهی مسجد بسازی و یا مراسم عزا برپا کنی.
(در روایات داریم اگر کسی که در راه حج به اندازه یک پرچم در مالش حرام وجود داشته باشد؛ شترش به حج رفته نه خودش)
إِنَّمَا یَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَآؤُاْ إِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ غَفُورٌ(فاطر_28): همانا منحصرا از میان بندگان خدا فقط دانایان از او بیم دارند و خدا نیرومند و آمرزنده است
زمانی که با علم از خداوند بترسی چیزی را با معصیت خداوند در دنیا نمیخواهی
9_ داور گول نمیخورد
شاید بشود داور های دنیایی را گول زد اما خدا را نمیشود، زیرا خدا نه تنها به همه ی اعضای بدن ما آگاه است، بلکه به دل ما نیز احاطه دارد (نیت).
و این آیه که 12 بار مکرراً در قرآن آمده است بیانگر این مسئله میباشد:
إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ(آلعمران_119): خداوند از ته دل شما آگاه است
10_مسابقات و شکار فرصت ها
اگر ما نسبت به فرصتهای موجود آگاه باشیم، میتوانیم بهرهی بیشتری ببریم و سود بیشتری به ما میرسد.
یعنی هرچه به میزان ارزش فرصتها، بیشتر آگاهی داشته باشیم، فرصتهایی با امتیازات بالاتر را شکار و سود بیشتری میکنیم.
امام علی (علیه السلام) میفرمایند:اِغْتَنِمُوا اَلدُّعَاءَ عِنْدَ أَرْبَعٍ عِنْدَ قِرَاءَةِ اَلْقُرْآنِ وَ عِنْدَ اَلْأَذَانِ وَ عِنْدَ نُزُولِ اَلْغَيْثِ وَ عِنْدَ اِلْتِقَاءِ اَلصَّفَّيْنِ لِلشَّهَادَةِ. در چهار زمان دعا را غنيمت شماريد: 1 - هنگام قرائت قرآن . 2 - هنگام اذان . 3 - هنگام نزول باران . 4 - هنگام رو به رو شدن دو لشگر.
11_مسابقه کم ریسک
در مسابقات دنیا باید هم از نظر مالی هزینه کنی هم از نظر زمانی و امکان ضرر کردن زیاد است اما در مسابقات الهی ریسک و یا خطری که به تو ضرر برساند، وجود ندارد.
12_حسرت ترک مسابقه
برنده نشدن در مسابقات دنیوی حسرت دائمی ندارند و یا به طور مثال شما در مسابقه شرکت نکرده اید و میبینید افراد ضعیف تر از شما برنده شدهاند و غصه میخورید اما این غصه ادامه دار نیست، زیرا امکان دارد که چند ماه دیگر بتوانی دوباره در این مسابقه شرکت کنی، اما در مسابقه الهی اینگونه نیست و در صورت عدم شرکت در مسابقه غصه خواهی خورد، غصه ای بیبازگشت و بیپایان.
و به همین دلیل است که یکی از اسم های روز قیامت یوم الحسرت است.
وَأَنذِرهُم يَومَ الحَسرَةِ إِذ قُضِيَ الأَمرُ وَهُم في غَفلَةٍ وَهُم لا يُؤمِنونَ(مریم_39): آنان را از روز حسرت بترسان، در آن هنگام که همه چیز پایان مییابد! و آنها در غفلتند و ایمان نمیآورند
13_مقایسه سختی مسابقه با جایزه
شما برای خیلی از مسابقات دنیوی باید سختی های مربوط به خودش را تجربه کنید و وقتی رو صرف آنها کنید اما این سختی ها در برابر مسابقه خدایی خیلی سخت نیست.
برای مثال سختی نماز و عبادت را با سختی این تمرین ها برای مسابقه دنیوی مقایسه کنید؛ شما اگر نمیتوانید ایستاده باشید نشسته بخوانید و یا اگر حتی نشسته هم نمیتوانید خوابیده بخوانید.
و حتی میتوانید جایزه های این دو مسابقه را با هم مقایسه کنید و خواهید فهمید که جایزه های مسابقات دنیوی با توجه به زحمتی که دارند، در برابر پاداش مسابقه اخروی، هیچ به حساب نمیآید.
هدف از خلقت ما، دقیقا شرکت در این مسابقه است، چراکه این مسابقه، راه کمال و پیشرفت را در پیش گرفته است.
و در آخر میبینید که شرکت در این مسابقه از هر جهت به نفع ماست و عدم حضور در آن حسرتی بیپایان و همیشگی را به دنبال دارد و زمانی که به این باور برسیم دیگر نمیگوییم چرا ما باید در این مسابقه شرکت کنیم و بابت اینکه خدا ما را در این مسابقه راه داده است شکر میکنیم .
و همین وجود داشتنت، انسان بودنت و اجازه شرکت در مسابقه داشتن تو هست که جای شکر دارد.
