مرز دقیق بین یک «نگاه سالم و طبیعی» با یک «نگاه هیز و مخرب» کجاست؟
بیایید واضح و بدون تعارف حرف بزنیم؛ چشم‌چرانی صرفاً یک خطای پنهانی نیست، بلکه رفتاری است که قبل از آسیب زدن به بقیه، تمرکز، آرامش روان و پایه‌های زندگی مشترکِ خودتان را نابود می‌کند.

خیلی‌ها علت چشم چرانی را عدم ازدواج، فشار غریزه یا فضای مجازی می‌دانند، اما برای درمان قطعی باید سراغ ریشه‌ی اصلی یعنی ضعف در «خودکنترلی» برویم.
در این مقاله، مسئله را در سه سطح بررسی کرده‌ایم:

ابتدا صورت‌مسئله و عواقب ترسناک این عادت (از افسردگی تا خیانت) را روشن می‌کنیم؛ سپس ریشه‌های واقعی آن را بدون بهانه‌تراشی می‌شکافیم؛ و در نهایت، راه‌حل‌های کاملاً عملی (از مدیریت ورودی‌های ذهن تا تکنیک کنترل نگاه در لحظه) را به شما یاد می‌دهیم.

علاوه بر این، اگر خودتان درگیر نیستید اما می‌خواهید رفیق، فرزند، شاگرد یا همسرتان را از این عادت دور کنید، راهکارهای برخورد اصولی با آن‌ها را هم قدم به قدم مشخص کرده‌ایم.
با مطالعه‌ی این صفحه و نظرات متخصصانی که در اینجا جمع‌آوری شده، کامل‌ترین نقشه راه برای حل این مشکل را در دست خواهید داشت.

این مقاله بسیار طولانی و مفصل است، پیشنهاد بنده این است برای رسیدن به جواب خود بر روی فهرست مطالب ضربه بزنید و آن قسمتی که دنبالش هستید رو لمس کنید تا مستقیم به جواب سوال خود برسید.
بی معطلی بریم تا چشم چرانی رو موشکافی کنیم.

معنای دقیق چشم چرانی

بیایید قبل از هر چیز، سنگ‌هامون رو وا بکنیم و ببینیم اصلاً وقتی می‌گیم «چشم‌چرانی» دقیقاً داریم درباره چی حرف می‌زنیم؟
چون قضیه توی کشور ما یک تفاوت خیلی مهم با کتاب‌های روان‌شناسی غربی داره که کمتر کسی بهش توجه می‌کنه.

توی زندگی روزمره، همه‌ی ما آدم‌ها وقتی تو خیابون راه می‌ریم، سوار مترو می‌شیم یا سر کار هستیم، چشممون به بقیه می‌فته. این یک نگاه طبیعی و گذراست؛ یعنی داری راهت رو می‌ری و چشمت هم می‌بینه، بدون هیچ نیت خاصی.

اما چشم‌چرانی یعنی نگاهت رو روی یک نفر قفل کنی، دزدکی براندازش کنی و با نگاهت حریم شخصی اون آدم رو بشکنی؛ طوری که طرف مقابل معذب و کلافه بشه و حس ناامنی پیدا کنه.

نکته اصلی اینجاست: اگر کتاب‌های روان‌شناسی غربی رو باز کنی یا حتی نگاهی به قوانین اروپا بیندازیم، معمولاً زمانی به این رفتار می‌گن «اختلال یا بیماری» که خیلی حاد بشه؛ یعنی فرد بره دزدکی از پنجره خانه مردم نگاه کنه یا از زنان در هنگام عوض کردن عکس و فیلم بگیره(که بهش می‌گن Voyeurism). در واقع روان‌شناسی غربی بیشتر به «آسیب آشکار به دیگران» یا «مختل شدن زندگی روزمره افراد دیگر» نگاه می‌کنه.(منبع)

در حالی که فرهنگ دینی و اسلامی جامعه ما در ایران، ماجرا خیلی ظریف‌تر و عمیق‌تر بررسی می‌شه، چطور؟
دین به «رابطه چشم و دل» نگاه می‌کنه به عبارت دیگر در نگاه دینی، حتی اگر قربانی متوجه نگاه دزدکی شما نشه و آسیبی هم به ظاهر بهش نرسه، باز هم این کار خطاست.

چرا که دین می‌گه حتی اگر در خفا و زمانی که هیچ‌کس حواسش نیست، چشمت رو بچرخانی به جایی که نباید، داری به روح و قلب خودت خیانت می‌کنی و آرامش درونی خودت رو از بین می‌بری. یعنی ملاک، فقط قانون و آسیب رساندن به بقیه نیست؛ بلکه «سلامت دل و وجدان خودِ فرد» هم شرطه.

یعنی از نظر اسلام چشم چران فقط به بقیه آسیب نمی‌زنه، بلکه داره به خودش هم آسیب می‌زنه ،توی قرآن یک تعبیر تکان‌دهنده هست به اسم «خائنة الأَعْیُن»؛ یعنی خیانتِ چشم‌ها، این دقیقا به همین موضوع اشاره داره.
حالا اینکه چطور چشم چران داره به خودش آسیب می‌زنه رو کامل تر توضیح می‌دیم.

پس ما وقتی از رویکرد علمی و دینی حرف می‌زنیم، یعنی اینکه روان‌شناسی غربی می‌گه «مراقب باش صرفا به حریم بقیه تجاوز نکنی، خودت آسیب دیدی مهم نیست»، اما دین یک قدم جلوتر می‌ره و می‌گه «حتی تو اگر هم دزدکی دید زدی و کسی نفهمید، باز هم اشتباه کردی، چون داری به خودت آسیب می‌زنی، داری آرامش خودت رو از بین می‌بری».

حالا که فرق دیدگاه دینی و روانشناسی غربی را فهمیدیم، سراغ دیدگاه کامل تر یعنی دیدگاه دینی می‌رویم تا بتوانیم دقیق تر مسئله را بررسی کنیم، و به تمام ابعاد ماجرا بپردازیم.

چشم چرانی زن و مرد

خیلی‌ها فکر می‌کنند چشم‌چرانی یک خطای کاملاً مردانه است، اما در نگاه دین، کنترل نگاه یک تکلیف دوجانبه است و زن و مرد ندارد؛ هر دو جنس ممکن است به این بیماریِ دل دچار شوند. 

در همین باره این کلیپ از استاد سید کاظم روحبخش رو ببینیم:

تنها تفاوت، در شکل این رفتار و اندام‌هایی است که توجه هر کدام را جلب می‌کند:

چشم چرانی زن ها

یک زن وقتی اسیر هوای نفس و نگاه حرام می‌شود، نگاه کش‌دارش روی هیکل و قدرت بدنی مرد قفل می‌شود. خانم‌ها در این حالت به اندام‌های عضلانی مرد نگاه می‌کنند؛ یعنی مواردی مثل بازوها، سینه‌های پهن و تخت، پاهای عضلانی و شکم. 

چشم چرانی مرد ها

در مقابل، تمرکز نگاه مردها روی دو بخش است؛ اول زیبایی‌های ظاهری زن مثل فرم چهره، موها و رنگ پوست، و دوم اندام‌های جنسی و برجستگی‌های بدنی مثل باسن و سینه. 

دین، خیره شدن به این اندام‌ها را خیانت چشم به مرد و زن می‌داند و ان ها را مکلف کرده تا برای حفظ سلامت روح، جسم و زندگی شان، چشمشان را از این محرک‌ها بردارند.

عواقب چشم چرانی 

عواقب چشم چرانی به سخنوری استاد دانشمند

بدونید هیچ نگاه حرامی بی‌هزینه نیست؛ یعنی این‌طور نیست که فرد نگاهی بیندازد، لذتی لحظه‌ای ببرد و تمام شود.
این رفتار مثل یک اسید، آرام‌آرام بافت روحی فرد، خانواده و جامعه را از بین می‌برد. عواقب این کار را می‌توانیم در سه سطح بررسی کنیم:

الف) عواقب فردی (تخریب روح و روان خودِ فرد)

بی‌قرار شدن دل و از بین رفتن آرامش:
وقتی چشم آزاد باشد تا هر چیزی را ببیند، دل دائم در حال طلب کردن است.
کسی که چشم‌چرانی می‌کند، همیشه مغموم، حسرت‌زده و دائم در حال دویدن دنبال سراب است، چون هرگز به همه‌ی آن چیزی که می‌بیند نمی‌رسد، این یعنی خداحافظی با آرامش روحی.

تاریک شدن دل و سلب توفیق معنوی:
چشم‌چرانی مثل یک لکه سیاه روی قلب می‌نشیند.
فردی که به این کار عادت می‌کند، دیگر لذتی از عبادت، تمرکز معنوی و ارتباط با خدا نمی‌برد، چون خانه دلش توسط آتش این گناه پر از دوده های سیاه شده، پنجره دلش کدر و تار شده، دیگر نمی‌تواند نور حقیقی را ببیند و تنها چیزی که این دل سیاه طلب خواهد کرد، سیاهی خواهد بود. 

افسردگی، پرخاشگری و اضطراب دائمی:
فرد چون دائم در ذهن خود در حال مقایسه کردن(مقایسه خودش با دیگران که رابطه حرام دارند، مقایسه همسرش با دیگر دختران و از این جنس مقایسه ها) و نرسیدن است(مدام دختر زیبا/پسر خوشتیپ می‌بینه اما نمی‌تونه بهش برسه)، دچار یک نوع سرخوردگی پنهان می‌شود که خودش را به شکل افسردگی، بدخلقی، اضطراب و پرخاشگری در زندگی روزمره نشان می‌دهد.

این عاقبت کسی است که نگاه می‌کند و نمی‌رسد، اما اگر نگاه کرد و جرئت کرد بره به سمت حرام چی؟
اون موقع است که دچار بدبختی بعدی می‌شه یعنی:

عشق های شیطانی:

به قول معروف:

ز دست دیده و دل هر دو فریاد                           بسازم خنجری نیشش ز فولاد
هرآنچه دیده بیند دل کند یـــاد                           زنـــــم بر دیده تا دل گردد آزاد

وقتی چشم رها بکنید، چه بخواهید چه نخواهید دل را هم رها کردید، وقتی دل رها شد، عقل در غل و زنجیر گرفتار خواهد شد، دل کورکورانه دنبال معشوق می‌گردد، معشوقی که با معیار خودش باشد، نه با معیار عقل.
وقتی ای معشوق پیدا شد، راه بدبختی هم آغاز خواهد شد.

تعدا کسانی که دل را رها کردند و دارند تاوان عشق های کورکورانه را پس می‌دهند، زیاد است که ضرب المثل برایش درست کردند: اگر عاشقانه انتخاب کنی، باید عاقلانه ادامه بدی، اما اگر عاقلانه انتخاب کنی، می‌توانی تا آخر، عاشقانه ادامه بدی.

کسی که کورکورانه انتخاب کند باید عاقلانه انتخاب کند، یا باید یک عمر بدبختی را کنار این همسر نامناسب سپری کند، یا باید قید تمام عشق خود را بزند و رهایش کند.
به من نگید که خیلی ها رو دیدم که با یک نگاه عاشق شدند و الان زندگی خوبی دارند، چراکه درصد این آدم ها خیلی کم است، بخت باهاشون یار بوده!

خدا بهشون رحم کرده، خودشون حواسشون بوده خط قرمزی رو زیر پا نذارند و الا این راه اکثرا عشق های شیطانی و همسرانی نامناسب نصیب رهروان خودش کرده، این راه رقیبان عشقی، قتل های ناموسی، خیانت ها، سقط جنین ها، رها کردن ها و دل شکستن ها نصیب رهروان خودش کرده.

اینکه از هر صد نفر 10 نفر تونستند جون سالم بدر ببرند دلیل نمیشه راه مناسبی برای ارضا میل جنسی محسوب بشه، و سر منشاء این راه خطرناک، چشم است نگاه ناپاک.

ب) عواقب خانوادگی (سست شدن بنیان عشق و ازدواج)

امنیت خانوادگی:
وقتی مرد یا زن در خیابان و فضای مجازی دائم در حال برانداز کردن دیگران باشند، ناخودآگاه شریک زندگی خود را با آن تصویرهای دست‌چین‌شده و هیکل‌های عضلانی یا زیبایی‌های بازسازی‌شده مقایسه می‌کنند.
نتیجه؟

همسر در نظرشان عادی و کم‌جذابیت می‌شود و رابطه‌ی عاشقانه رو به سردی می‌رود.
استاد روحبخش در همین موضوع ویدیویی دارند

از بین رفتن اعتماد
چشم‌چرانی یک رفتار دزدکی است و بالاخره همسر متوجه این نگاه‌های پنهانی یا حواس‌پرتی‌های ذهنی می‌شود.
وقتی اعتماد در خانه ترک بخورد، شک و بدبینی جای آن را می‌گیرد و آرامش از آن زندگی می‌رود.
چه رابطه هایی که بخاطر همین شکاکیت ها از بین نرفته، دلی که شک واردش بشه، دیگه به این راحتی ها اعتماد برنمی‌گرده!

خیانت

وقتی نگاه ناپاک زیاد شد، از کنترل خارج شد، دیگه بدن و ذهن ما به صرف یک نگاه قناعت نمی‌کنه، در واقع بهتره بگم شیطان به این نگاه ها قناعت نمی‌کند.
امیرالمومنین علی علیه السلام می‌فرمایند چشم ها دام های شیطانند! 

از این دام ها برای چی استفاده می‌شه؟
یکی از عواقب چشم چرانی خیانت است!
وقتی چشم پر شد از زنان یا مردان جذاب و زیبای در خیابان، مترو، اتوبوس و… دیگر همسر آدم که کل روز اش در حال زحمت کشیدن برای زندگی ماست و وقت ندارد به خودش برسد، عادی یا حتی زشت تر به نظر می‌رسد.

استاد قرائتی در همین موضوع سخنی دارند:

و همین سبب عدم قناعت چشم، چربیدن زور شیطان، عدم مخالفت با هوای نفس و در نهایت منجر به خیانت می‌شود!
عجیبی ماجرا اینجاست که این نوع از خیانت فقط مختص آقایان نیست، بلکه طبق آمار، در این چند سال اخیر آمار خیانت زنان به شوهران در حال افزایش است.

اما آیا این دام شیطان فقط به همین یک مورد ختم می‌شود؟ خیر عواقب خیلی وحشتناک تری هم وجود دارد:
عشق های شیطانی، روابط بدون تعهد، زنا، فرزندان ناپاک یا حتی قتل که یا به صورت سقط جنین، یا به صورت خودکشی یا کشتن فرد دیگر مقل رقیب عشقی است، همه اینها فقط از یک نگاه شروع می‌شود، نگاهی که هیچوقت جلویش گرفته نشد.

ریشه همه این بدبختی هایی که فقط با یک نگاه شروع می‌شه دقیقا همین تیر شیطان و بذر شیطانی در دل آدمی است، و چیزی که باعث رشد این بذر می‌شود، همانطور که گفتم نگاه های دوباره و دوباره و دوباره است.

مکافات عمل یا همان کارما:
امام صادق علیه السلام خطاب به چشم چران می‌پرسد: آیا کسانی که به پشت زنان نگاه میکنند و چشمان خویش را در پی زنان مردم می‎‌اندازند، نمی‌ترسیند که زنانشان نیز به مانند چنین رفتاری گرفتار شوند؟!
کارما یکی از واقعیت های بدیهی این جهان ماست، و نمی‌شه کسی توقع داشته باشه به ناموس مردم به نگاه هوس آلود خودش تعرض بکنه، اما ناموس خودش از امثال خودش در امان باشه.

ج) عواقب اجتماعی (ناامن شدن فضا برای همه)

از بین رفتن حریم امن جامعه:
خیابان، مترو و محل کار باید جای زندگی و فعالیت عادی باشد.
وقتی چشم‌چرانی زیاد شود، افراد (چه زن و چه مرد) احساس می‌کنند دائم زیر ذره‌بین هستند و به حریمشان تجاوز می‌شود.
این حسِ «شیءانگاری» و کالا بودن، امنیت روانی جامعه را نابود می‌کند.

حق‌الناس و شکستن دل‌ها:
معذب کردن دیگران با نگاه تند و خیره، صریحاً زیر پا گذاشتن حق‌الناس است.
شما با یک نگاهِ بیمار، ممکن است آرامش ذهنی یک نفر را تا ساعت‌ها در روز خراب کنید و این بار گناه سنگینی دارد.

یا اگر متاهل باشید، با نگاه خیره تون به جنس مخالف، دل همسرتون رو می‌شکنید، چراکه تنها کسی که شما رو با تمام خوبی ها و بدی ها دوست داره همون همسر شماست نه یک فرد دیگه، اما شما با نگاهتون به زن دیگر که از لحاظ ظاهری زیباتر است دارید غیر مستقیم پیام می‌دهید: که این فرد از همسر من زیباتر است و ارزش دیدن او بیشتر از دیدن همسر خود من است...

چشم چرانی در قرآن

اول این کلیپ از تفسیر قرآن و کتاب راهنما رو از استاد روحبخش ببینیم:

براساس منابع تفسیری، 3 ایه در قرآن داریم که مستقیما به گناه چشم چرانی اشاره دارند، این سه آیه عبارت است از:

۱. آیه سی‌ام سوره نور (دستور به مردان)
این آیه نخستین دستور صریح قرآن در مورد کنترل نگاه است که خطاب به مردان مومن صادر شده است.
«قُلْ لِلْمُؤْمِنِینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَ یَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذَلِکَ أَزْکَى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا یَصْنَعُونَ»
ترجمه: به مردان مومن بگو چشمان خود را (از نگاه به نامحرم) فروگیرند و دامن خود را حفظ نمایند.
این برای پاک ماندن آنان بهتر است. خداوند به آنچه انجام می‌دهند آگاه است.

واژه «یغضوا» از ریشه «غض» به معنای کم کردن و نقصان است.
مفسران تأکید دارند که این آیه دستور به بستن کامل چشم‌ها نمی‌دهد (چرا که راه رفتن را غیرممکن می‌سازد)، بلکه دستور به «کوتاه کردن نگاه» و پایین انداختن دیدگان است تا انسان دچار نگاه حرام نشود.
[تفسیر قرآن مهر، ج۱۴، ص۱۵۷] [تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۴۳۶] [تفسیر نور، ج۶، ص۱۷۱]

یحفظوا فروجهم (دامان خود را حفظ کنند): در حالی که در سایر آیات قرآن «حفظ فرج» به معنای پرهیز از زنا است، در این آیه خاص، بر اساس روایات امام صادق (ع)، منظور «حفظ عورت از نگاه دیگران» (پوشاندن مواضع جنسی) است.
[تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۴۳۸] [ترجمه تفسیر قمی، ج۳، ص۳۱۵] [تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۱۵۵]

ذلک ازکی لهم: رعایت این دستور باعث پاکی و رشد معنوی انسان می‌شود.
[تفسیر قرآن مهر، ج۱۴، ص۱۵۸]

۲. آیه سی‌ویکم سوره نور (دستور به زنان)
این آیه پس از خطاب به مردان، همان دستور را با عبارتی مشابه به زنان مومن نیز متوجه می‌سازد و سپس به جزئیات حجاب می‌پردازد.

«وَ قُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَ یَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ ...»
ترجمه: و به زنان مومن بگو: چشمانشان را (از نگاه حرام) فروکاهند و دامان (عفت) شان را حفظ کنند...
تساوی در حکم نگاه: همان‌گونه که چشم‌چرانی بر مردان حرام است، بر زنان نیز حرام است که به مردان نامحرم نگاه هوس‌آلود یا خیره داشته باشند.
[تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۴۳۸] [تفسیر کوثر، ج۷، ص۳۹۸]

حفظ فرج برای زنان: مانند مردان، منظور حفظ عورت از نگاه دیگران است.
[تفسیر قرآن مهر، ج۱۴، ص۱۵۹]

ادامه آیه (حجاب): پس از دستور کنترل نگاه، آیه به مسائل مربوط به پوشش زینت‌ها، انداختن روسری بر گریبان و موارد استثنایی که زنان می‌توانند زینت خود را آشکار کنند (مانند محارم) می‌پردازد.
[تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۴۳۵] [تفسیر نور، ج۶، ص۱۷۳]

۳. آیات مرتبط با آگاهی خداوند از نگاه‌ها
علاوه بر آیات دستوری سوره نور، آیاتی نیز وجود دارند که به آگاهی خداوند از نگاه‌های پنهانی و خیانت چشم اشاره می‌کنند که مفسران آن‌ها را مؤید حرمت چشم‌چرانی می‌دانند.

آیه ۱۹ سوره غافر: «یَعْلَمُ خَائِنَةَ الْأَعْیُنِ وَ مَا تُخْفِی الصُّدُورُ » (خداوند از خیانت چشم‌ها و آنچه دل‌ها مخفی می‌کنند، آگاه است).
مفسران «خیانت چشم» را شامل نگاه به نامحرم، نگاه تحقیرآمیز و نگاه‌های زیرچشمی (نگاه دزدی) می‌دانند. امام صادق (ع) در تفسیر این آیه فرموده‌اند: مراد نگاه‌های زیرچشمی است؛ یعنی انسان به چیزی نگاه کند و وانمود کند که نگاه نمی‌کند.
[تفسیر نور، ج۸، ص۲۳۴] [فرهنگ قرآن، ج۱۰، ص۳۳۲]

ریشه و علت چشم چرانی

ببینید، برای چشم‌چرانی علت ها و زمینه های زیادی ردیف می‌کنند؛ از هورمون و ژنتیک گرفته تا جامعه و فضای مجازی.
اما بیا یک‌بار برای همیشه این ریشه‌ها را بررسی کنیم تا ببینیم مقصر واقعی کیست.
در آخر هم بهت می‌گویم کدام مورد، علت اصلی و تامّه است و بقیه یا فقط بهانه‌اند یا صرفا زمینه ساز هستند نه علت اصلی!

1.        محرومیت‌های جنسی

خیلی وقت‌ها می‌شنویم که می‌گویند:«طرف چون مجرد است، شرایط ازدواج ندارد یا نیازش در خانه برطرف نمی‌شود، چشم‌چرانی می‌کند.»
این نظریه شاید در ظاهر درست به نظر برسد، اما اصلاً علت کامل و جامع نیست.
یعنی اگر خیلی بخواهیم تحویلش بگیریم، فقط در مورد بعضی از افراد آن هم به شکل یک جرقه اولیه صادق است.
اگر بخواهیم یک علت تامه داشته باشیم این مورد قطعا علت تامه و کافی برای چشم چرانی نیست.

چرا می‌گویم کافی نیست؟ با سه تا سوال ساده، قضیه را برایت روشن می‌کنم:

·         سوال اول: فرض کن مردی، همسری دارد که زیباترین چهره و بهترین اندام را دارد، همه جوره هم به شوهرش رسیدگی می‌کند و به تمام نیازهایش پاسخ می‌دهد.
آیا این مرد دیگر به هیییچ زنی نگاه نمی‌کند؟
آیا با خودش می‌گوید من دیگر از هر زنی به غیر از زن خودم بدم می‌آید؟
اگر بخواهیم غریزه ای به مسئله نگاه کنیم مرد ها غریزتا اینطور نیستند!

·         سوال دوم: فرض کن کسی در در چند روز متوالی ۱۰۰۰ تا فیلم پورن دیده باشد؛ آیا او از دیدن فیلم پورن هزار و یکم منصرف می‌شود و می‌گوید دیگر سیر شده‌ام؟ معلوم است که نه!

·         سوال سوم: فتحعلی‌شاه قاجار بر اساس تاریخ بیش از ۱۰۰۰ زن داشت!
اما آیا برای ازدواج با زن هزار و یکم بی‌میل و رغبت بود؟

چطور می‌شود افرادی که همه جوره نیازهایشان پاسخ داده شده (حتی گاهی قبل از سن بلوغ!) باز هم مثل شاه قجری، چشمشان دنبال بقیه باشد؟
پس ریشه اصلی چشم‌چرانی این محرومیت‌ها نیست.
این مورد شاید انگیزه بدهد یا در شروعِ کار مؤثر باشد، اما اصلاً و ابداً تمامِ علت نیست!

حالا شاید این سوال به ذهن شما بیاید که چرا اینقدر مسئله رو غریزی می‌کنی؟
مردی که انقدر شهوتران باشه یک انسان سالم نیست، بی‌جنبه است، دچار اختلال های جنسیه که اینقدر به فکر ارضاء نیاز جنسی خودشه.

مرد سالم مردی هست که با دیدن 4 لاخ مو و دو تا چهره آرایش کرده و چند تا زن وسوسه نمی‌شه، براش عادیه و به مشکل حاد جنسیتی نمیخوره، اون کسی که بهترین زن دنیا رو داره با اون شرایط اگه بازم به چشمش به دنبال زن های دیگه باشه حتما مریضه و باید بره پیش دکتر

خب باید در جواب اینو بگم که 80% حرف شما درست است و من موافقم اما ما نباید غریزه جنسی خودمان را دست کم بگیریم و اون رو یک غریزه بد، منحرف و اشتباه ببینیم، اتفاقا باید این غریزه رو پذیرفت، استاد روحبخش در ویدیوی زیر خیلی زیبا به این مسئله می‌پردازند:

2.      محیط نامساعد و فرهنگی

وقتی در جامعه، محل کار یا فضای مجازی، محرک‌های بصری، پوشش‌های خاص یا تصاویر نیمه‌برهنه زیاد شود، اصطلاحاً محیط نامساعد می‌شود.
این محیط مثل بارانی از جرقه است؛ کار را برای پاک نگه داشتن چشم سخت می‌کند و انگیزه گناه را بالا می‌برد، اما باز هم نمی‌تواند اراده‌ی انسان را به زور سلب کند.

انسان می‌تواند در تمام سختی ها، باز هم مراقب حداکثری داشته باشد، پس این مورد هم زمینه ساز قوی ای محسوب میشه اما باز هم علت اصلی چشم چرانی زنان و مردان نیست، البته اگر کسی بگوید محیط خیلی اثر می‌گذارد بر چشم چرانی، من منکرش نخواهم بود و اتفاقا راه درمان ان را می‌دانم اما ما فقط داریم به چشم چرانی می‌پردازیم.

برای همین علت اصلی چشم چرانی رو محیط نمی‌دونم چراکه چه بسیار افرادی که در محیط مذهبی رشد کردند و در همان محیط مذهبی چشم چرانی می‌کنند، و چه بسیار افرادی که در محیط نامساعد زندگی می‌کنند و رفت و آمد دارند اما در اکثر مواقع نگاه ناپاک ندارند و خود کنترلی قوی ای دارند، پس علت اصلی چشم چرانی هم محیط نا مساعد نیست.

3.     عادت و تکرار (بذرپاشی در قلب)

چشم‌چرانی یک‌دفعه تبدیل به یک رفتار دائمی نمی‌شود؛ از نگاه‌های کوچک شروع می‌شود و با تکرار، تبدیل به یک عادتِ اعتیادآور می‌شود.
امام صادق (علیه السلام) در یک فرمول رفتاری فوق‌العاده می‌فرمایند:

«نگاه پس از نگاه، بذر شهوت را در قلب می‌کارد»
یعنی نگاه اول شاید خطای لحظه‌ای باشد، اما وقتی دومی و سومی را پشت بندش می‌آوری، با داری دستان خودت پای این اعتیاد، آب و کود می‌ریزی.

4.       بذر شیطانی

یکی دیگر از علت های چشم چرانی کاشت بذر شیطانی توسط خود شیطان است، شیطان کارش این است که زشتی‌ها را قشنگ جلوه دهد.
وقتی نامحرمی از جلویمان رد می‌شود، شیطان در ذهنمان شروع به تصویرسازی و بوق و کرنا می‌کند تا نگاه ما را دزدکی به آن سمت بکشد.

پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلم) می‌فرمایند:
«نگاه، تیر زهرآلودی از تیرهای شیطان است»

بالاتر از عواقب شوم چشم چرانی توضیح دادیم این حدیث را، که شیطان با وسوسه و زیبا جلوه دادن دیدن زن نامحرم، بذر شیطانی است در قلب انسان می‌کارد، تا قدم به قدم(طبق آیه خطوات الشیطان) او را به فساد های کوچک و بزرگ بکشاند، و نام این فساد ها رو نام بردیم(زنا، همجنس بازی، خیانت، دلشکستن، قتل و....)

ریشه این جنایات بذر شیطانی‌ای(چشم چرانی) است که توسط وسوسه های شیطان در قلب انسان کاشته شده و بعد از جنایت ها متوجه می‌شویم که این بذر دیگر تبدیل به درختی تنومند شده است.

حالا به این سوال اصلی می‌رسیم: آیا این مورد علت اصلی چشم چرانی است؟ جواب باز هم خیر است.
چراکه افراد زیاد با وسوسه های شیطان مقابله می‌کنند، پس کسی نمی‌تواند بگوید علت اصلی چشم چرانی من وسوسه های شیطان است.

چون انسان اینطور نیست که به محض وسوسه شیطان دیگر نتواند دفاعی بکند و دیگر هیچ عاملی نتواند به او کمک کند تا خودش را نجات دهد، علت اصلی باید علتی باشد که اگر او آمد چشم چرانی هم بیاید، و اگر او رفت چشم چرانی هم برود، درحالی که وسوسه شیطان ممکن است باشد، اما چشم چرانی نباشد، پس این مورد علت تامه چشم چرانی نیست.

5.       غفلت از عاقبت کار (کوری لحظه‌ای)

کسی که چشم‌چرانی می‌کند، در آن ثانیه اصلاً به بعدش فکر نمی‌کند؛ به اینکه این نگاه چطور روحش را کلافه می‌کند، چطور رابطه‌اش با همسرش را سرد می‌کند و چطور ارزشش را پایین می‌آورد، چطور او را در معرض خطر های بزرگی که نام بردیم قرار می‌دهد!

امام علی (علیه السلام) چقدر قشنگ این وضعیت را توصیف می‌کنند:
«هنگامی که چشم شهوت را ببیند، قلب از عاقبت کار کور می‌شود»

سوال قبلی: آیا این مورد علت اصلی چشم چرانی است؟ جواب باز هم خیر است، چرا که خیلی از افراد هستند که از عاقبت خطرناک کار خود خبر دارند اما باز هم به کار خود ادامه می‌دهند، یعنی یا برایشان مهم نیست آن عاقبت شوم، یا تصور می‌کنند دچار اون عاقبت نخواهند شد.

6.      کاهش ورع و پرهیزگاری (مرگ تدریجی قلب)

ورع با تقوا فرق می‌کند، تقوا یعنی انجام ندادن حرام الهی و انجام واجب الهی، ولی ورع یعنی حتی نزدیک نشدن به حرام الهی، و انجام دادن واجب الهی+مستحبات کنار واجب الهی!بخواهم مثال ملموس بزنم: یک وقت من به نامحرم خلوت می‌کنم اما چشم چرانی نمی‌کنم، با او دست نمی‌دهم، حرف های اضافی، عاشقانه، نمی‌زنم و درد و دل نمی‌کنم، و یا بالاتر با او زنا نمی‌کنم، به این می‌گویند تقوا، اما ورع یعنی من حتی خلوت با نامحرم هم نداشته باشم چراکه خلوت با نامحرم خود زمینه ساز گناه و انجام حرام الهی است

یا در انجام واجبات، یک وقت من همیشه سعیمو می‌کنم نمازم اخر وقت نباشد، به این می‌گویند تقوا، اما یک وقت سعی می‌کنم نمازم همیشه اول وقت و به جماعت باشد، به این می‌گویند ورع! منبع

وقتی فرد خطاهای کوچک دیگر را جدی نگیرد، تقوای او مورد آزمایش قرار می‌گیرد.
وقتی حریم‌ها برای انسان شل شود، چشم‌چرانی مثل یک مهمان ناخوانده وارد خانه دل می‌شود و قلب را بی‌حس می‌کند.

امام علی (علیه السلام) می‌فرمایند:
«کسی که ورع اش کم شود، قلبش می‌میرد»

کسی که فقط بخواهد خطوط قرمز را رد نکند، یعنی برایش مهم نباشد به آن نزدیک بشود یا نه، کم کم قلب خود را از بین می‌برد و او از این به بعد خطوط قرمزش آزمایش می‌شود.

در مثالی که برای خلوت با نامحرم گفتیم، اگر کسی ورع داشته باشد، تنها آزمایش او، خلوت نکردن با نامحرم است، اما کسی که با نامحرم خلوت می‌کند حال آزمایش او، نگاه حرام، لمس حرام، گفتگوی حرام و رابطه حرام است، و این کار را سخت تر می‌کند و معمولا کمتر کسی می‌تواند از عهده این آزمایش بر بیاید.

اما سوال همیشگی خودمون: آیا این مورد علت اصلی چشم چرانی هست یا نه؟ جواب برای بار ششم منفی است!
چراکه همه ما آدم هایی رو در زندگی دیدیم یا می‌دانیم هستند که ورع ندارند اما باز هم حفظ تقوا می‌کنند و چشم چرانی نمی‌کنند.

7.       تئوری‌های فرگشتی و عادات باستانی (یک فرضیه مردود)

بعضی ها علت چشم چرانی را عادات باستانی بیان می‌کنند!
توی روان‌شناسیِ غربی و مادی‌گرا، یک نظریه هست که می‌گوید مردان باستان برای اینکه نسل قوی‌تری داشته باشند، به زن‌ها چشم می‌دوختند تا جفت مناسب‌تری برای تولیدمثل پیدا کنند و این رفتار از روی عادت باستانی در ناخودآگاه انسان امروز مانده است.

اما مشکل این تئوری و نظریه چیست؟
اولاً این نظریه بر پایه فرگشت است که نه از نظر دینی و نه از نظر علمی اثبات نشده و حتی بسیاری از دانشمندان روز دنیا هم آن را رد کرده‌اند.
دوماً، بیایید اصلاً فرض کنیم این تئوری درست باشد! بُعد روانی ماجرا نشان می‌دهد که امروزه دیگر آن هدفِ باستانی (بقا و تولید مثل قوی‌تر) کاملاً از بین رفته است؛ یعنی نه مردها با چنین هدفی نگاه می‌کنند و نه زن‌ها با دیدن اندام عضلانی یک مرد به دنبال به دنیا آوردن بچه‌های نژاد برتر هستند!

بلکه علت نگاه آنها کاملا هوسی و شهوانی است، نه نگاه به آینده و نسل قوی تر.
پس این تئوری، امروز فقط یک «توجه‌تراشی روانی» و بهانه‌ای برای فرار از مسئولیتِ کنترلِ چشم است.
و در نتیجه این علت چشم چرانی حتی جزو علت های درست چشم چرانی هم محسوب نمی‌شود، چه برسد به علت اصلی یا غیر اصلی.

8.       طلبکاری از دنیا و حسِ «محق بودن»

گاهی ریشه چشم چرانی یک زیاده‌خواهی و طمع درونی است.
فرد در ذهن خودش فکر می‌کند چون مجرد است، یا چون در زندگی مشترکش فلان کمبود را دارد، پس «حق دارد» توی خیابان و با نگاه کردن به بقیه، این کمبود را جبران کند!
این روحیه طلبکاری و طمع‌کاری، چشم را حریص‌تر و سرکش‌تر می‌کند.

این محق پنداشتن خود، نوعی خودخواهی است، و خودخواهی هم ریشه خاص خودش را دارد، که اتفاقا ریشه اصلی آنهم با ریشه اصلی چشم چرانی یکی است که جلوتر خواهم گفت، پس اگر بخواهیم به سوال پایه ثابت هرکدام از این ریشه های چشم چرانی پاسخ بدهیم، جواب دوباره منفی است چراکه خودِ خودخواهی ریشه اش با چشم چرانی یکی است، و نمی‌تواند خودخواهی ریشه اصلی چشم چرانی باشد.

البته دوباره تذکر می‌دهم: درست است که این مورد علت اصلی چشم چرانی نیست، اما قطعا جزو زمینه ساز های چشم چرانی هست و می‌توان این مورد را جزو ریشه ها و علت های چشم چرانی آورد.

9.       فروریختن حریم‌ها در روابط فامیلی و دوستانه

خیلی وقت‌ها این بیماری از کف خیابان شروع نمی‌شود؛ از پاشیده شدن مرزها در مهمانی‌های خانوادگی، شوخی‌های بی‌جا و راحت‌بودن‌های افراطی با نامحرم در فامیل، یا صمیمیت‌های خارج از عرف در محل کار شروع می‌شود.
وقتی حیا در محیط‌های نزدیک ترک بخورد، چشم‌چرانی در خیابان به یک امر عادی تبدیل می‌شود.

و طبق معمول، این مورد جواب سوالمون که آیا ریشه اصلی چشم چرانی هست یا نه نیست، چراکه اولا این مورد شامل  همه افراد نمی‌شود دوما خیلی از افراد هستند که در چنین خانواده هایی رشد کردند اما همیشه خطوط قرمز رو رعایت کردند و نگاه ناپاک نداشتند.

10.     ضعف ایمان و تقوا

اما آن دلیل اصلی، ریشه و علت تامه چشم چرانی این مورد است، علتی که مورد به مورد دنبال آن گشتیم تا ببینیم چه چیزی علت اصلی و تمام کمال چشم چرانی است، بله، ضعف تقواست که باعث چشم چرانی آقایان و بانوان می‌شود.
موارد قبلی بیشتر زمینه ساز های چشم چرانی بودند.

این مورد تنها موردی است که با جرئت می‌توان گفت علت اصلی چشم چرانی همین است، چراکه اگر کسی، تمام زمینه ساز های قبلی برایش رخ دهد و هم زمان بخواهند ایمان و تقوای او را به چالش بکشند، تنها کسی که او را از این گناه نجات می‌دهد فقط و فقط تقوای او و ترس از خدا باعث فرو بردن چشم‌اش خواهد بود نه چیز دیگر!

اینکه ما ورع رو علت اصلی این گناه ندانستیم، برای این بود که ورع یک سد جلوتر از تقوا محسوب می‌شود، کسی با از بین رفتن ورع لزوما چشم چرانی نمی‌کند ولی قطعا با از بین رفتن تقوا، همه چشم چرانی می‌کنند، نمی‌شود کسی نیاز جنسی داشته باشد، تقوا هم نداشته باشد و چشم چرانی هم نکند، امکان ندارد.

پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلم) درباره عظمت این قوه درونی انسان می‌فرمایند:
«نگاه، تیر زهرآلودی از تیرهای شیطان است؛ پس هر کس آن را از ترس خدا ترک کند، خداوند ایمانی به او عطا می‌کند که شیرینی آن را در قلبش می‌یابد».
دین می‌گوید دلیل اول و آخر چشم چرانی، ضعف در اراده و باور فرد است؛ اگر این درست شود، دیگر هیچ چیزی نمی‌تواند باعث گناه او بشود.

استاد روحبخش در همین زمینه ویدیویی دارند، که آیا انگیزه مرد ها و زن ها از چشم چرانی چیست:

یک بار دیگر متذکر می‌شوم، عوامل دیگر بعضا زمینه ساز های قوی ای هستند برای چشم چرانی، و اگر کسی به خاطر این زمینه ها درگیر چشم چرانی بشود، هیچکس حق سرزنش او را ندارد، حق توبیخ او را ندارد، اینهمه گفتیم تا یک نکته مهم را یاد بگیریم:

انسان باید باور داشته باشد، علت اصلی و پایه ثابت بلا ها و گرفتاری هایی که سرش می‌آید اول خودش است، بعد بقیه عوامل و موارد!

اگر کسی می‌خواهد رشد کند، باید به این نکته باور قلبی داشته باشد، برای رشد کردن باید مدام خودمان را قضاوت کنیم، تا تغییر بدهیم تا رشد کنیم، اگر کسی مدام برای چشم چرانی خودش بهانه بیاورد و گناهش را تقصیر شرایط بی‌اندازد و مدام زمین و زمان را توبیخ کند، هیچ وقت رشد نمی‌کند.

اما اگر بفهمد با کار کردن روی خودش و قوی کردن خودش می‌تواند جلوی تمام گناهان بایستد، هرچند تمام دنیا جمع شود و بخواهد او گناه کند، دیگر دنبال مقصری جز خودش نمی‌گردد، بلکه در تمام موارد و مشکلات مقصر اول و اصلی را خودش می‌بیند و هر روز سعی می‌کند بهتر باشد.

تا اینجا علت اصلی و زمینه ساز های مختلف چشم چرانی را بررسی کردیم اما راه نجات از این گناه چیست؟
چطور می‌توان این گناه را برای همیشه کنار گذاشت؟

راه نجات از چشم چرانی

برای رسیدن به موفقیت و رهایی از چشم چرانی، تنها راه نجات؛ غض بصر، یا همان بستن چشم هاست.
یعنی وقتی ما به یک صحنه ای در فیلم ها، در اکسپلور اینستاگرام، در خیابان، مهمانی ها و... باید سریع چشم ها رو ببندیم، یا هدایتشون کنیم به یک سمت دیگر، باید کاری کنیم که اون صحنه دیگر در دایره دید ما نباشد!

در روایات، این نگاه ها به نگاه اول و دوم تعبیر شده است.
یعنی ما در نگاه اول که چشم آقایون میفته به یک خانوم بد حجاب یا بی حجاب، که زینت هاش کاملا معلوم و قابل دیده، یا در مقابل، چشم خانوم ها میفته به یک آقایی که شلوارک پوشیده یا تیشرت رکابی پوشیده و از قضا بدن ورزیده ای هم داره، این افتادن چشم به این صحنه ها نگاه اول هست.

نگاه دوم نگاهیه که بعد از نگاه اول اتفاق میفته، یعنی نگاه اول وقتی ادامه دار شد، به آن صحنه توجه شد، و بدن فرد برانداز شد، به این نگاه می‌گویند نگاه دوم، دیدگاه دین نسبت به نگاه اول این است که مشکلی نداره، چون در اکثر موارد دست خود آدم نیست، بی اختیار این نگاه اتفاق میفته.

اما نگاه دوم دیگر جائز نیست، و از نظر اسلام حرام است، اینجاست که خداوند می‌فرمایند: قُلْ لِلْمُؤمِنِینَ یَغُضُّوامِنْ أَبْصَـرِهِمْ... وَ قُلْ لِلْمُؤمِنَاتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَـرِهِنَّ به مردان مومن بگو چشم هایشان را حفظ کنند، و در آیه بعد می‌فرماید، به زنان مومن بگو چشم هایشان را حفظ کند.

خداوند به ما امر می‌کند برای گناه نکردن جلوی چشم هاتو بگیر، نذار چشم هات هرچیزی رو ببینه.
حالا شاید شما بپرسید چرا باید حرام باشه؟ ما هم در جواب می‌گوییم به عواقب و زیان های چشم چرانی دقت کنید.
گاهی وقت ها اینقدر عواقب چشم چرانی وحشتناک است که خدا از چشم چرانی به خیانت چشم ها تعبیر می‌کند!

و می‌فرماید که من حواسم هست به خیانت چشم هاتون(يَعْلَمُ خَائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَمَا تُخْفِي الصُّدُورُ: من از خیانت چشم هاتون و آنچه که در نیت دارید از این خیانت، خبر دارم) از این آیه دو نکته برداشت میشه:

اولا انسان با چشم چرانی دارد به اول به خودش و دوم به دیگران خیانت می‌‌کند، ما ضامن هستیم در برابر امنیت خودمان و دیگران، و ما با چشم چرانی، این امنیت را زیر پا می‌گذاریم و داریم خیانت می‌کنیم.

دوما شما شاید بتوانی برای من بهانه های مختلف بیاورید که مثلا اون دلش می‌خواد ما اونو دید بزنیم یا اینکه من زن ندارم یا زنم به من بها نمی‌ده پس می‌تونم چشم چرونی کنم، یا اینکه بگی من‌جنبه‌ام بالاست شما ها بی‌جنبه‌اید نباید نگاه کنید و... اما برای خداوند دیگر این بهانه ها قابل قبول نیست.

خداوند کاملا به نگاه شما و نیت شما آگاه است، پس بیایم بهانه ها رو بذاریم کنار و بریم سمت درست زندگی کردن.
حالا برای اینکه بتونیم راحت تر چشم مون رو نگه داریم باید چیکار کنیم؟ راهکاری هم هست که غض بصر رو برامون راحت بکنه؟

در جواب باید بگم بله، چند مورد هست که به عنوان راه نجات از چشم چرانی مطرح می‌شوند، که عبارت است از:

ازدواج

اگر متاهل نیستید، و می‌خواهید از چشم چرانی خلاص بشید، یکی از موثر ترین راه ها ازدواج هست، ازدواج یک بستر آرامش و یک «سپر دفاعی» است که فشار طبیعیِ غریزه را کم می‌کند؛ کسی که متاهل باشد، دیگر فشار نداشتن رابطه جنسی و عاطفی روی آدم نیست که به هر صحنه ناهنجاری رو بیاورد و نگاه بکند.

و باید بدانیم که تمرین کنترل چشم باید قبل از خواستگاری شروع بشود چون همه می‌دانیم ازدواج راه حل قطعی نیست، با توجه به مثال هایی که قبلا زدم در قسمت "محرومیت جنسی" کاملا این موضوع رو درک خواهید کرد، اما به هر حال کمک خوبی هست برای کنترل چشم.

و باید در نظر داشت اگر کسی قبل از ازدواج چشمش را تربیت نکرده باشد، بعد از ازدواج هم با وجود داشتن همسر، همچنان درگیر این عادت خواهد بود.
ازدواج راهِ پاسخ به نیاز است، نه راهِ درمانِ حرص و چشم‌چرانی.

یعنی اگر چشم چرانی از سر نیاز است، ازدواج می‌تواند راه خوبی باشد، و تا حد زیادی کمک خواهد کرد، اما اگر یک وقت این عادت بد آنقدر تکرار شد که دیگر از سر نیاز نیست، بلکه از سر حرص و طمع است، ازدواج راه خوبی برای درمان نیست.

حالا شاید شما بگید تو این زمانه ازدواج خیلی سخت شده و ریسک خیلی بالایی داره، چون امکان داره هم خودم با بی پولی بدبخت بشم هم یک نفر دیگه هم پاسوز من بشه، ترس از خیانت همسرم آینده ام رو دارم، ترس از همسر ترسو، غرغرو، خسیس، تو سری زن و... دارم و هزار تا ترس دیگه؛ چطور میشه ازدواج کرد با این همه ترس و مشکلان؟

این کلیپ از استاد سید کاظم روحبخش در مورد ازدواج آسان رو ببینیم

اما در نهایت، اولا ازدواج تنها راه نیست که در ادامه راه های دیگر رو هم خدمت شما عرض می‌کنیم.
دوما رو در آکاردئون پایین خدمت شما عرض میکنم

اما راه حل بعدی که به ما در جهت ترک چشم چرانی کمک می‌کند چیست؟

تقوا و یاد خدا

خدواند می‌فرمایند:
وَأَنْكِحُوا الْأَيَامَىٰ مِنْكُمْ وَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَإِمَائِكُمْ ۚ إِنْ يَكُونُوا فُقَرَاءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ ۗ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

{مردان و زنان} بی همسرتان و غلامان و کنیزان شایسته خود را همسر دهید؛ اگر تهیدست اند، خدا آنان را از فضل خود بی نیاز می‌کند؛ و خدا بسیار عطا کننده و داناست.

اما اگر باز می‌ترسید یا به هردلیلی شرایط ازدواج ندارید خداوند در ادامه می‌فرمایند:
وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِينَ لَا يَجِدُونَ نِكَاحًا حَتَّىٰ يُغْنِيَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ
و کسانی که [وسیله] ازدواج نمی‌یابند باید پاکدامنی پیشه کنند تا خدا آنان را از فضل خود توانگرشان سازد.
عفت پیشه کردن یعنی باید تقوا پیشه کنید، یعنی چی؟

اگر قسمت ریشه های چشم چرانی را یادتان باشد، گفتیم که ریشه و علت اصلی چشم چرانی عدم تقوا است، کامل توضیح دادیم، قاعدتا بهترین و کامل ترین راه هم باید تقوا باشد، اما تقوا دقیقا یعنی چی؟

تقوا یعنی همان ترمزِ درونی؛ یعنی وقتی در خلوت یا در شلوغیِ خیابان، چشمت به یک محرک می‌افتد، به یاد بیاوری که در محضر خدا هستی.
به یاد خدا بودن به این معنا نیست که اگر صحنه ناهنجاری دیدیم اول به یاد خدا بیفتیم، بعد با خودمون بگیم خدا ناراحت میشه از گناه ما پس دیگه گناه نکنیم.

به یاد خدا بودن معناش این نیست، به نظر من، یاد خدا بودن یعنی یاد بنده هاش بودن، یعنی یاد زشتی گناه افتادن، یعنی یاد عواقب گناه، یعنی ناراحت شدن از دیدن گناه(بدحجابی یا بی حجابی) و انجام گناه(که همان چشم چرانی باشد).

اینکه میگم یاد بنده های خدا باشی یعنی یاد این باشی که با چشم چرونی داری هم به اون دختر یا پسری که نگاهش می‌کنی آسیب می‌زنی هم به خودت، هم اگر کسی تو رو در این حالت ببینه و ازت یاد بگیره، همه ماها بنده های خداییم، اون پسر یا دختر هم بنده خداست.

درسته که نمی‌دونه کارش اشتباهه یا اگرم میدونه داره لجبازی می‌کنه، اما دلیل نمی‌شه من با نگاه های هوس آلودم به اون دختر یا پسر نگاه کنم! شاید بگید مگه برای اون چه آسیبی داره؟
ببینید اون پسر یا دختر کم حجاب یا برای دیده شدن زینت هاشو نشون میده یا غافله، برای دل خودش زینت هاشو نشون میده.

اگر برای دیده شدن باشه، دیدن اون باعث فکر کنه به هدفش رسیده و خوشحال بشه از گناهی که می‌کنه و ما با چشم دوختن به اون در واقع داریم کارشو تایید می‌کنیم و ناخواسته داریم امضا می‌کنیم که پر قدرت تر ادامه بده، و اگر هم برای دیده شدن نیست، برای دل خودشه، با چشم دوختن به اون باعث آزار و اذیتش میشیم.

در این نگاه اولین کسی که ضربه می‌خوره، قطعا بیننده است، و قبلا توضیح دادیم عواقب چشم چرونی رو، اما اینجا ممکنه یک نفر سومی هم ضربه بخوره، یعنی یک کسی غیر بیننده و اون دختر و پسره بدحجاب.

اگر جامعه با امثال منِ چشم چران پر بشه، یک جَوونی که از هیچی خبر نداره، با چشم چرانی ما، اون هم ترغیب به چشم چرانی میشه، شاید بگید که به ما ربطی نداره، هرکسی مسئول اشتباهات خودشه، بله درسته خودمم اینو گفتم و میدونم، اما دلیل نمیشه بقیه هیچ تقصیری نداشته باشند.

اون فرد اول خودش مقصره اما آیا ما هیچ تقصیری نداریم؟ قطعا داریم، حتی اگر 0.001 درصد باشه.
برگریدم، خلاصه تقوا یعنی این، من بدونم با نگاهم دارم به بنده های خداوند آسیب می‌رسونم، و یک جورای دارم به خودم یا دیگران خیانت می‌کنم، با همین چشم چرانی ساده!

اما اگر بخواهم راهکار دقیق تر و عملیاتی به شما پیشنهاد بدم، پیشنهادم دور شدن از خط قرمزه!
ببینید من اگر بخواهم از خودم در برابر آتش محافظت کنم، 2 رویکرد جلوی راه منه، یا از آتش دور باشم، یا بهش نزدیک بشم، و کمی هم باهاش بازی کنم اما حواسم باشد که یک وقت اشتباهی نکنم تا بسوزم.

کدام راه عقلانی تر است؟
دقیقا، دور بودن از آتش، من اگر بخواهم چشم چرانیم رو کنترل کنم، اول از دریای اکسپلورم شروع می‌کنم، از فیلم ها و سریال هام شروع می‌کنم، در این مواقع حواسمو جمع می‌کنم تا اگر صحنه ای دیدم، نگاه نکنم و رد بشم.

وقتی به این کار عادت کنیم، به شما قول می‌دهم نگاه نکردن به زنان و مردان بد حجاب، بسیار ساده تر خواهد بود.
و دیگه چالش عجیبی در جامعه برای کنترل نگاهمون نخواهیم داشت.

توجه کردن و دقت به عواقب چشم‌چرانی

انسان موجودی است که اگر ضرر چیزی را با تمام وجود درک کند، از آن فاصله می‌گیرد.
وقتی فرد مدام به خودش یادآوری کند که این نگاهِ چند ثانیه‌ای قرار است چه بلایی سر آرامش روانش، اعتماد همسرش و ارزش انسانی‌اش بیاورد، ذهنِ حسابگرش به کمک تقوایش می‌آید و می‌گوید: «این لذتِ کوتاه، به آن تاوانِ سنگین نمی‌ارزد!»

فقط لازمه که برای ترک چشم چرانی، هرروز به عواقبش فکر کنیم، گاه و بی گاه، یا بریم سرنوشت محکومین فساد اخلاقی و جنایات اخلاقی رو بخونیم.

استاد حامد کاشانی در مورد ازبین رفتن قبح یکسری گناهان و عواقب ترسناکشون که همین الان داریم به چشم می‌بینیم توضیح می‌دهند:

چه بسیار افرادی که سر عشق های شیطانیِ‌شان، دل ها شکوندند، خیانت کردند، دامن ها لکه دار کردند، تجاوز ها کردند، یا حتی آدم ها کشتند...
که متاسفانه هر روز ممکن اخبار این جنایت ها از سایت ها و مجلات شنید و دید!
فقط کافی است کمی بگردید و ببینید ریشه تجاوز ها رو، ریشه دعواهای ناموسی رو، ریشه خیانت ها رو، همه از یک نگاه ممتد و بی پایان شروع شده بود، اما انتهایش به چی ختم شد؟!

دعا (سلاحِ مؤمن در برابر ضعف‌ها)

اگر یادتون باشه، یکی عوامل چشم چرانی رو وسوسه های شیطان معرفی کردیم، گاهی آنقدر این وسوسه ها و وزوز های شیطان و سپاهیان جنی اش زیاد می‌‌شود، که اراده‌ی انسان در برابر این طوفانِ وسوسه‌ها کم می‌آورد.
اینجا دعا یعنی اتصال به یک قدرتِ بی‌نهایت.

یعنی بریم سراغ خدایی که به ما امر کرده نگاه نکنیم، بخاطر صلاح خودمون، بریم سراغ شخص خودش و صادقانه ازش بخواهیم که: «خدایا، من دارم تلاش می‌کنم چشمم را نگه دارم، اما محیط خراب است و وسوسه‌ها زیاد؛ خودت کمکم کن و خودت صحنه های اذیت کننده رو از روبه‌روم بردار و در نهایت دلم را از این آلودگی پاک کن.»

شاید با خودتون بگید: اینهمه دعا کردیم مستجاب نشد، اینهمه از خدا خواستیم، نداد، چرا باید دعا بتونه چشم چرونی منو درمان کنه؟
جواب زیاد میشه داد اما ترجیح میدم شما رو ارجاع بدم به دوره اعتقادی مون به اسم دعا و مقدرات الهی که استاد سید حسین روحبخش به خوبی این سلاح را شرح دادند.
تک تک سوالات شما در این دوره 3 قسمتی جواب داده شده و ریز به ریز طرز کار این سلاح برای شما شرح داده می‌شود.

مدیریت ورودی ها

کمی بالاتر اشاره کردم که باید از اکسپلور اینستاگرام شروع کنیم، یا قبل تر درمورد ورع هم چیز هایی گفتم، این مورد دقیقا همان ورع محسوب می‌شود، ورع این بود که ما در معرض خطر قرار نگیریم و بعد حواسمون باشد به آن خطر مبتلا نشویم، بلکه از خطر دور باشیم تا بهش مبتلا نشیم.

شما نمی‌توانی وسطِ یک باتلاق بایستی و دعا کنی که لباست کثیف نشود! شما نمی‌توانی با ذغالِ روی آتش بازی کنی، و فکر کنی ابدا امکان سوختن وجود ندارد، و به همین صورت شما نمی‌توانی هر کانال و پیج و صفحه ای رو دنبال کنید و توقع داشته باشید که می‌توانید چشم چرانی را ترک کنید.

یکی از مهم‌ترین راهکارها، بستنِ مسیرهای تحریک است.
آنفالو کردنِ پیج‌های نامناسب در اینستاگرام، بیرون آمدن از کانال‌های مبتذل، و دوری از محیط‌ها یا جمع‌هایی که در آن‌ها حریم‌ها رعایت نمی‌شود.

به طور خیلی خلاصه، ما باید برای ترک چشم چرانی، مرز های جنگ علیه این گناه رو عقب تر ببریم.
هر کانالی عضو نباشیم، که بعد سعی کنیم نگاه حرام نداشته باشیم.
هر فیلم و سریالی نبینیم، و بعد سعی کنیم چشم مون هر جایی رو نبینه.

از هر مسیری رد نشیم و بعد سعی کنیم چشم هامون رو کنترل کنیم.
در هر جمعی نباشیم و بعد سعی کنیم گناه رو کنار بگذاریم.
باید ورودی ها رو کنترل کرد، باید ورع داشت.

ویژگی این ورع داشتن این است که کار را خیلی راحت تر می‌کند، خودتون تصور کنید، اگر در اینستاگرام هر چیزی ببینید کنترل چشم در فضای حقیقی سخت تر است، یا اگر هرچیزی نبینید؟
به قول معروف هرآنچه از دیده برفت از دل برود، اگر چشم ها در خلوت کنترل بشه، قطعا در جلوت(در حضور بقیه) کنترل چشم راحت تر و خالصانه تر خواهد بود.

بخشی از سخنرانی استاد عالی در مورد همین ورودی هاست، ببینیم باهم:

روزه گرفتن (فرمول پیامبر برای مهارِ جسم)

این یک راهکارِ کاملاً دینی و علمی است.
پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) برای جوانانی که شرایط ازدواج نداشتند و تحت فشار بودند، روزه گرفتن را تجویز می‌کردند.

روزه، انرژیِ مازادِ جسم را کنترل می‌کند و از نظر روانی هم فرد را آماده نه گفتن به غرائز اش قرار می‌دهد چرا که با نه گفتن به اصلی ترین و محسوس ترین غریزه انسان، یعنی نیاز به غذا و آب، به مدت چندین ساعت، باعث می‌شود به غریزه ای که نامحسوس تر است و کمتر به سراغ آدم می‌آید، راحت تر نه گفت.

خواص روزه از نظر علمی، حتی علم غربی(چه طب مدرن غربی، چه روانشناسی غربی) تایید شده است، و روزه را می‌توان یکی از راه حل های مفید ترک چشم چرانی نام برد، البته اگر به عنوان جریمه تکرار چشم چرانی استفاده بشود، اثر بیشتری هم خواهد داشت.

با ترک چشم چرانی چی بدست می‌آریم؟

تا اینجا از آسیب‌ها، ریشه‌ها و راهکارهای ترک چشم‌چرانی گفتیم. اما سوال اینجاست: اگر این سختی را به جان بخریم و روی چشم‌هایمان ترمز بگذاریم، قرار است چه اتفاقی در زندگی‌مان بیفتد؟

اولین و بزرگ‌ترین دستاورد این است که دیگر آن بلاهای وحشتناکی که در بخش‌های قبلی گفتیم، سرمان نمی‌آید. یعنی با یک «نه» گفتنِ ساده به یک نگاه، در واقع داریم جلوی یک دومینو از ویرانی را می‌گیریم. اما ماجرا فقط به «دفع ضرر» ختم نمی‌شود. با ترک این عادت، درهای جدیدی از آرامش و قدرت به روی ما باز می‌شود:

۱. چشیدن شیرینی ایمان و آرامشِ عمیقِ قلبی

بگذارید یک مثال بزنم: فرض کنید در یک پاساژ شلوغ یا خیابان در حال قدم زدن هستید. ناگهان یک نفر با پوشش به شدت زننده و محرک از کنارتان رد می‌شود. اگر مثل قبل عمل کنید، نگاه می‌کنید، برمی‌گردید دوباره نگاه می‌کنید و تا یک ساعت بعد، ذهنِ شما درگیر آن تصویر، حسرتِ نداشته‌ها و خیالات است.

اما این بار، به محض دیدن، سرتان را پایین می‌اندازید و مسیر نگاهتان را عوض می‌کنید. همان لحظه شاید سخت باشد، اما ده ثانیه بعد، یک نفس راحت می‌کشید. قلبتان تند نمی‌زند، ذهنتان درگیر نشده و حس می‌کنید در یک جنگ تن‌به‌تن، پیروز شده‌اید! این دقیقاً همان «شیرینی ایمان» است که پیامبر (ص) فرمودند. قلبی که درگیر تصاویر رنگارنگ نباشد، آرامِ آرام است.

۲. افزایش قدرت تمرکز و بازدهی ذهن

چشم‌چرانی مثل این است که روی گوشی موبایلتان ده تا برنامه سنگین را در پس‌زمینه (Background) باز گذاشته باشید؛ باتری و سرعت گوشی نابود می‌شود!

کسی که مدام در اینستاگرام دنبال دیدن عکس‌های نیمه‌برهنه است، یا در محل کارش دائم همکاران خانم/آقا را برانداز می‌کند، بخش زیادی از «رَمِ (RAM) مغزش» اشغالِ این پردازش‌های هوس‌آلود است. وقتی چشم را کنترل می‌کنید، ناگهان می‌بینید کارِ دو ساعته را در ۴۵ دقیقه تمام می‌کنید. دانشجو هستید؟ درس‌ها را خیلی سریع‌تر می‌فهمید. چون دیگر مغزتان انرژی‌اش را صرفِ خیال‌پردازی‌های جنسیِ بی‌نتیجه نمی‌کند و مثل یک لیزر متمرکز می‌شود.

۳. گرم‌تر شدن کانون خانواده و رضایت از همسر

یکی از آفت‌های چشم‌چرانی، افتادن در تله‌ی «مقایسه» است.

مردی را تصور کنید که صبح تا شب در خیابان و فضای مجازی، زنانی را می‌بیند که با صد قلم آرایش، عمل‌های زیبایی و فیلترهای نوری خودشان را بی‌نقص نشان می‌دهند. وقتی این مرد به خانه برمی‌گردد، همسرش که لباس خانگی پوشیده و درگیر کارهای روزمره است، دیگر به چشمش نمی‌آید. مدام بهانه‌گیری می‌کند و سرد می‌شود.

اما وقتی مرد چشمتش را روی بقیه می‌بندد، همسرش می‌شود تمامِ دنیای زنانه‌ای که او می‌بیند! وقتی به خانه می‌آید، زیباییِ واقعیِ همسرش را می‌بیند، از کنار او بودن لذت می‌برد و یک شامِ ساده‌ی دونفره برایش بی‌نهایت دلنشین می‌شود. کنترل چشم، باطل‌السحرِ طلاق‌های عاطفی است.

۴. بالا رفتن عزت نفس و حس اقتدار درونی

تا به حال مردهایی را در خیابان دیده‌اید که با رد شدن یک زن، گردنشان مثل جغد ۱۸۰ درجه می‌چرخد؟ از بیرون چقدر ضعیف، حقیر و بی‌اراده به نظر می‌رسند؟ انگار افسارشان دست خودشان نیست و هر محرکی آن‌ها را به دنبال خود می‌کشد.

حالا کسی را تصور کنید که با وقار و هدفمند راه می‌رود. وقتی یک صحنه نامناسب می‌بیند، با اراده‌ی خودش نگاه را می‌دزدد. وقتی این آدم جلوی آینه می‌ایستد، به خودش افتخار می‌کند. می‌فهمد که برده‌ی هورمون‌ها و غریزه‌اش نیست. این حسِ «من روی خودم تسلط دارم»، چنان ابهت و عزت‌نفسی به انسان می‌دهد که در بقیه چالش‌های زندگی (مثل کار، مشکلات مالی و...) هم او را به یک آدمِ بااراده و قوی تبدیل می‌کند.

۵. زیاد شدن عقل و قدرت تصمیم‌گیری در زندگی

یک قانون و فرمول بی‌نظیر در روایات ما وجود دارد؛ امام رضا (علیه السلام) می‌فرمایند عقل آدمی با عمل کردن به آن، زیاد و قوی می‌شود. یعنی چه؟

ببینید، وقتی شما با صحنه‌ای محرک روبرو می‌شوید، عقلِ حسابگرتان عواقب شوم آن را به یاد می‌آورد و هشدار می‌دهد که: «نگاه نکن! این لذت چند ثانیه‌ای ارزش خراب شدن اعتماد همسرت و به هم ریختن آرامش روانت را ندارد.» وقتی شما به این حرف منطقی گوش می‌دهید و نگاهتان را می‌دزدید، در واقع دارید به دستور عقلتان عمل می‌کنید.

مثال ملموسش این است: عقلِ انسان دقیقاً مثل یک عضله در بدنسازی است. وقتی شما در کف خیابان یا در فضای مجازی، با گوش دادن به حرف عقل، این عضله را تمرین می‌دهید و غریزه را شکست می‌دهید، این عضله روز به روز قوی‌تر و ورزیده‌تر می‌شود.

نتیجه‌اش این است که فردا در یک چالش بزرگ مالی، در یک بحرانِ سخت در محل کار، یا در دوراهی‌های پیچیده‌ی زندگی، این عقلِ پرورش‌یافته خیلی قوی‌تر و دقیق‌تر به دادتان می‌رسد. شما چون در خیابان یاد گرفته‌اید که اسیر هوس و احساساتِ لحظه‌ای نشوید، حالا در تمام تصمیمات زندگی‌تان عاقل‌تر، پخته‌تر و منطقی‌تر رفتار خواهید کرد و کمتر دچار اشتباه می‌شوید.

وقتی رفیقم چشم چرونی می‌کنه (نهی از منکرِ رفاقتی)

رفیق، شریکِ خلوت‌ها و تفریحات است.
اگر دوست شما در خیابان چشم‌چرانی می‌کند و شما سکوت کنید، ناخواسته واردِ بازیِ او شده‌اید و خیلی زود قبح این گناه برای شما هم می‌شکند.

استاد کاشانی در همین مورد می‌فرمایند:

1.        نخندید و تأیید نکنید:

بدترین کار این است که وقتی با آرنج به پهلوی شما می‌زند و می‌گوید:«فلانی رو ببین!»، شما هم نگاه کنید یا بخندید. در این لحظه، سکوتِ سرد و همراهی نکردن، بزرگ‌ترین ترمز است.
نگاهتان را برنگردانید و بحث را عوض کنید.

2.      تذکر در خلوت:

در یک موقعیت مناسب، خیلی برادرانه به او بگویید:«ببین، تو آدم باارزشی هستی، این مدل نگاه کردن‌ها و دنبالِ ناموس مردم راه افتادن، اصلاً در شأن و کلاسِ شخصیتیِ تو نیست».

3.     فاصله‌گذاری (خط قرمز رفاقت):

اگر تذکرات جواب نداد و دیدید که بودن با او، دارد محیط ذهنی و چشمِ شما را هم آلوده می‌کند، بدون تعارف فاصله‌تان را حفظ کنید.
رفیقی که شما را به سمت گناه می‌کشد، ارزشِ خراب شدن آرامش روانتان را ندارد.

وقتی فرزندم چشم چرانی می‌کنه (مواجهه تربیتی و ریشه‌ای)

دیدنِ نگاه‌های دزدکی و خطاکارانه‌ی فرزند نوجوان یا جوان، برای یک پدر بسیار تلخ است؛ اما اینجا جای دعوا و آبروریزی نیست، جای پدری کردن است.

1.        الگوی عملی باشید:

پدری که خودش در خیابان به زنان خیره می‌شود، یا پای تلویزیون و موبایل نگاهش را کنترل نمی‌کند، هرگز نمی‌تواند با نصیحت، به پسرش درسِ پاکدامنی بدهد.
اولین قدم این است که فرزندتان، حیا را در رفتارِ خودِ شما به عنوان یک مرد مقتدر ببیند.

2.      ترور شخصیت ممنوع:

هرگز از کلماتی مثل «مریض» یا «مایه ننگ» استفاده نکنید.
تخریبِ عزت‌نفسِ جوان، او را لجبازتر می‌کند تا این کار را پنهانی‌تر و با عقده‌ی بیشتری انجام دهد.

3.     مدیریت محیط و فضای مجازی:

قبل از هر چیز، محیط را پاکسازی کنید. پدری که اینترنت نامحدود و بدون چارچوب در اختیار نوجوان می‌گذارد و نظارتی روی حلقه‌ی دوستان او ندارد، عملاً فرزندش را در میدان مین رها کرده است.
دسترسی‌ها را ضابطه‌مند کنید.

4.       تسهیل ازدواج(ازدواج آسان!):

قبل از هر چیزی باید بدانید شما(به عنوان والدین یک جوان) چقدر در ازدواج دخیل هستید:

اگر می‌بینید فرزندتان تحت فشار شدید غریزه است، خط مقدمِ وظایف شما فراهم کردن شرایط ازدواج است.
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) می‌فرمایند یکی از حقوق فرزند بر پدر، همسر دادن به او در زمان بلوغ و رشد است.

دقت کنید که پیامبر وقتی می‌فرمایند بلوغ؛ قید نمی‌کنند که بلوغ جنسی یا عقلی، بلکه کلی می‌گویند، این یعنی وقتی فرزند شما به بلوغ کامل(چه جنسی یا عقلی یا عاطفی یا اقتصادی و...) رسید، شما موظفید که شرایط ازدواج را برایش مهیا کنید.

قطعا الان ذهن شما درحال حمله به این حرف من است، در جواب، به شما پیشنهاد می‌کنم این کلیپ استاد سید کاظم روحبخش رو ببینید

شاید هنوز فکر می‌کنید که چرا در این دوران تکنولوژی و مدرنیته هنوز از ازدواج آسان حرف می‌زنیم، استاد سید محمد حسین خاتمی به این پرسش شما پاسخ می‌دهند:

در نهایت بدونید، والدینی که با سخت‌گیریِ بی‌جا مانع ازدواج فرزندانشان می‌شوند، در خطاهای فرزندانشان شریک هستند.

وقتی دانشجوی من چشم چرانی می‌کنه (هدایتِ غیرمستقیم و ارجاع تخصصی)

در کلاس درس یا کارگاه‌های آموزشی، معلم حکم یک ناخدای باتجربه را دارد.
اگر متوجه شدید دانش‌آموز یا دانشجویی حواسش به بیرون از کلاس یا همکلاسی‌هایش پرت شده، باید بسیار ظریف عمل کنید.

1.        مچ‌گیری در جمع ممنوع:

به هیچ وجه در وسط کلاس با گفتنِ «حواست کجاست؟»، آبروی او را نبرید.
این کار او را در موضع دفاعی و کینه قرار می‌دهد.

2.      تذکرِ عمومی و مدیریت لحظه‌ای:

در لابه‌لای درس، با آوردنِ مثال‌های غیرمستقیم از «ارزش تمرکز» و «پیامدهای حواس‌پرتی»، ذهنِ کل کلاس را قلقلک دهید.
در همان لحظه با تغییر نامحسوس جای نشستنِ او یا پرسیدن یک سوالِ درسی، تمرکزش را به کلاس برگردانید.

3.     ارجاع به متخصص:

معلم روان‌شناس بالینی نیست!
اگر متوجه شدید این رفتار حاد، ریشه‌دار و تکرارشونده است، نباید یک‌تنه بار آن را به دوش بکشید.
وظیفه‌ی شما این است که موضوع را با حفظ کاملِ امانت‌داری به مشاور مدرسه و در نهایت خانواده‌ی او ارجاع دهید تا به صورت تخصصی درمان شود.

وقتی شوهرم چشم چرانی می‌کنه (برخورد با شوهرِ چشم‌چران)

این یکی از دردناک‌ترین موقعیت‌ها برای یک زن است که حس کند نگاه همسرش در خیابان یا فضای مجازی به دنبال دیگران است.

1.        خودزنی ممنوع:

اولین دروغی که شیطان به ذهن شما می‌اندازد این است: «حتماً من کم‌وکاستی دارم یا زشتم!» خیر، مشکل از ظاهرِ شما نیست، مشکل از «طمع و ضعفِ تقوای» اوست. اعتماد به نفستان را حفظ کنید.

1.        آبروریزی نکنید:

هیچ‌وقت در مهمانی یا وسط خیابان با عصبانیت دعوا راه نیندازید.
این کار باعث لجبازی، انکارِ شدید و شکسته شدنِ حریمِ احترامِ بین شما می‌شود.

2.      استفاده از کلمه‌ی «من» در خلوت:

در خانه و در آرامش، از احساسِ خودتان حرف بزنید:«وقتی در مهمانی حواست پرت می‌شود، من احساس بی‌ارزشی می‌کنم و اعتمادم ترک می‌خورد».

3.     خط قرمز برای اعتیاد:

باید بین یک «لغزشِ گذرا» و «اعتیاد به چشم‌چرانی یا پورنوگرافی» تفاوت قائل شوید.
اگر متوجه شدید این رفتار یک بیماریِ مزمن است، گفتگوی ملایم جواب نمی‌دهد.
باید قاطعانه مرزگذاری کنید و ادامه‌ی مسیرِ آرامِ زندگی را مشروط به مراجعه‌ی فوری همسرتان به یک روانشناس متعهد و درمانگرِ اختلالات جنسی کنید.

4.       به ظاهر و آراستگی خود برسید!

این مورد را آخر آوردم چراکه معمولا کمتر زنی هست که به ظاهر و بهداشت خودش اهمیتی نده، برای همین، یکبار به خودتون نگاهی بندازید، آیا از دوستان و رفقای خود کمتر به خودتون می‌رسید؟
آیا دیر به دیر برای همسر خود آرایش می‌کنید؟

اگه جواب مثبت است، پس بیشتر به خودتون برسید و اگر منفی است پس ریشه چشم چرانی شوهر چیز دیگه است و باید رفت به سمت ریشه یابی و درمان.

وقتی زنم چشم چرانی می‌کنه(برخورد با همسرِ چشم‌چران و ریشه‌یابی خلأها)

شاید کمتر درباره این موضوع صحبت شود، اما گاهی این مرد است که متوجه نگاه‌های کنترل‌نشده‌ی همسرش به مردان دیگر می‌شود.
در این موقعیت یک مرد باید در قبال این اشتباه همسرش چکار کند؟

1.        به ظاهر و آراستگیِ خودتان برسید:

یکی از دلایلی که ممکن است نگاه زن را منحرف کند، بی‌توجهیِ مرد به ظاهر، اندام و بهداشتِ خودش است.
مرد باید مدام معطر، تمیز و خوش‌پوش باشد و اگر لازم است، ورزش کند، نه فقط برای رسیدن به اندام بهتر، بلکه به همسرش نشان بدهد که می‌خواهد در نگاه او یک فرد سختکوش و پرتلاش باشد.
روایاتِ دینی ما به شدت بر آراستگی مرد برای همسرش تأکید دارند تا چشم و دلِ زن به بیرون از خانه کشیده نشود.

2.      بررسی فضای عاطفیِ خانه:

گاهی نگاهِ زن، ناشی از کمبود محبتِ کلامی یا عدم احساس ارزشمندی در خانه است.
مرد باید بررسی کند که آیا توانسته اقتدارِ همراه با مهربانی و توجهِ کافی را به همسرش هدیه دهد، یا زن برای جبرانِ این خلأ عاطفی دچار لغزش شده است؟

3.      غیرتِ منطقی، نه خشمِ کور:

برخورد فیزیکی، توهین، آبروریزی یا بدبینیِ افراطی زن را لجبازتر می‌کند.
غیرتِ واقعی یعنی با تدبیر، اصلاحِ کاستی‌های خودتان و یک گفتگوی محترمانه جلوی آسیب را بگیرید.
خانوم ها از اینکه شوهرشون روی اونها غیرت داشته باشه خوشحال می‌شوند.

اما دقت داشته باشید که این غیرت اگر از حد خود فراتر برود، باعث دلزدگی و دلسردی همسرتان می‌شود، غیرت به خرج دهید اما کنترل شده و منطقی.
باید نوع غیرت شما دلسوزانه باشد، نه تنبیه و ایجاد ترس و وحشت.

4.       مراجعه به مشاور خانواده:

نگاه‌های کنترل‌نشده‌ی زن می‌تواند ریشه‌های پیچیده‌ای داشته باشد که پیدا کردن و حلِ آن‌ها کارِ یک فردِ عادی نیست.
خانوم ها به شدت موجودات پیچیده ای هستند و ریشه نگاه های خانوم ها می‌تواند هزاران علت، غیر از نگاه جنسی باشد، پس توصیه‌ی اکید این است که قبل از فروپاشیِ پایه‌های اعتماد، حتماً به یک مشاور خانوادهِ کاربلد مراجعه کنید.

امیدوارم از این مقاله بهره کافی برده باشید، سوال، پیشنهاد یا انتقادی دارید حتما در کامت با ما در میان بگذارید تا در بهتر شدن مقالات به ما کمک کرده باشید