عادل باشد.

عدالت عبارت است از حالت نفسانی است که باعث میشود انسان همیشه تقوایی داشته باشد که مانع از ترک واجبات یا انجام محرمات شرعی بشود.

عادل کسی است که پرهیزکاری او به حدی است که از روی عمد مرتکب هیچ گناهی ترک واجب یا انجام حرام نشود. اثبات و احراز عدالت با یقین یا اطمینان از هر راهی که باشد و یا با گواهی دو نفر عادل حاصل می شود؛ همچنین حسن ظاهر نیز برای اثبات عدالت کافی است اگر چه موجب اطمینان نشود.

حسن ظاهر یعنی کسانی که با فرد معاشرت دارند رفتار و کردار او را طبق موازین شرع دانسته و از او گناهی ندیده باشند.

بنابر احتیاط واجب اعلم باشد.
اعلم کسی است که نسبت به سایر مراجع بر شناخت احکام الهی تواناتر باشد و بهتر بتواند احکام شرعی را از ادله استنباط کند به طوری که تفاوت او با دیگران برای اهل فن آشکار باشد و همچنین نسبت به اوضاع زمان خود به میزانی که در تشخیص موضوعات احکام و اظهار نظر فقهی مؤثر است. آگاه تر باشد.

دلیل وجوب تقلید از اعلم بنای عقلا و حکم عقل است.
وجوب تقلید از اعلم بنا به احتیاط واجب در مسائلی است که فتوای اعلم با فتوای غیر اعلم اختلاف دارد.

در صورتی که دو یا چند مجتهد از جهت علمی مساوی باشند یا معلوم نباشد کدام یک عالم تر از دیگران است. مکلف می تواند از هر یک که بخواهد تقلید کند ولی اگر احتمال دهد یکی از آنان عالم تر است بنابر احتیاط واجب باید از او تقلید کند.